AİLE BASKISI VE KORKUNUN ÇOCUKLARIMIZ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ nasıl acaba?

Günümüze kadar bir çok toplumlar kimi gelenek ve görenekleri ahlaki değerlerini günümüze kadar taşımış yaşatmış kimi zamanda çağdışı mantığa hizmet etmeyip toplumun bireyleri kendisini mutlu kılan değerlere tutunup yaşamaya çalışıp yaşadığı çağa ayak uydurma mücadalesi vermişlerdir.

Her insanın kendi yaşadığı çocukluk dönemlerinde yaşadıkları ile kendisinden sonra gelen insanların neslin çocukluk dönemi yaşadıkları kimi gelenek görenek ahlaki ve çocuğu büyütme yaşam değerleri arasında kimi farklılıklar vardır.

Kimi aileler çocuklarını baskı ve birtakım şeylerden korkutmaları çocuğunun iyiliği için kaçınma girişiminde bulunurlar.

Aile baskısı içinde büyüyen bir çocuğun küçük yaşlardan itibaren sürekli şunu yapma bunu yapma yaramazlık yaptığında sopalama odaya kilitleme çocuğu korkutucu vb gibi çocuğun sağlığını bozacak cezalar vermesi çocuğun yetişkin hatta gelecekteki yaşam dönemlerine yansımasına çocuğun korkak cesaretsiz anne ve babası olmadan hiç bir şey yapamama hayatının bir çok alanında sürekli anne babasının yardımına ihtiyaç duyma isteği ve onlarsız bir yaşam düşünemeyeceği onlarsız bir hiç olduğu hissinin çocukta belirmesi ve bunu evlilik hayatında eşine yansıtmasına vb gibi. yaklaşımlarını olması zamanla çocukta çocukluğunu gerektiği gibi yaşayamaması aile baskısının verdiği birtakım fiziksel (tik) vb gibi kişilik bozuklukları psikolojik sinirsel hastalıklar ve uyuşturucu alkol vb alışkanlıklar edinmesine neden olabilir.

Bir anne babanın görevi sadece çocuğun beslemek değildir, anne babanın görevi çocuğuna yaşamdaki zorluklara kendisine verilen görevleri nasıl karşılaması gerektiğini ve mücadele ruhunu aşılaması gerekmektedir.

Ki anne ve çocuğunu yaramazlık yaptığında kızmak dövmek bağırmak cezalar vermek yerine yapmaması gerekenleri yapması gerekenleri güzel bir dille anlatması ikna etmek gibi fazla sert olmayan çocuğun psikolojisini etkilemeyen tavırlar sergilemeli öyle davranmalıdır.

Ben çocuğumun iyiliğini düşünüyorum derken kötülük etmemek için çocuğunuzun yetişkin dönemlerinde kendi kararlarını kendisinin vermesine arkadaşlarını kendisinin seçmesine izin vermeli çocuğunuza karşı sağlıkli sahiplenme duygusu düşüncesi içinde olmalı ve öyle davranmalıyız.

Biliyorsunuz ki çocuğunuzun tırnağına taş değse en çok anne baba bizler üzülürüz onun için çocuğunuza en çok ihtiyacı olan gerekli zamanı ayırmanız ilgilenmeniz çağın yaşam değerlerine uygun bir evlat yetiştirmeniz dileğiyle.