Belki döner diye sabaha kadar,
Bekledim de nazlı canan gelmedi.
Söndürmeden sigaramı ucuca,
Ekledim de nazlı canan gelmedi.

Duyan yoktur Mazlumi’nin zarını,
Kaybetti bulamaz şifâkarını,
Bir günde bin defa tren garını,
Yokladım da nazlı canan gelmedi.

1956 Yılında Sivas'ın Divriği ilçesine bağlı Ödek köyünde doğdu. İlkokul 4. sınıfa kadar köyünde okudu. 1968’de ailesiyle birlikte Ankara’ya göçtüler. İlkokul, Ortaokul, Lise ve Yüksek Okulu Ankara’da bitirdi ve kısa bir süre öğretmenlik yaptı.

Saza söze ise 1967-68 yıllarında merak sardı. O yıllarda babası Ankara’da çalışmaktaydı ve köye izinli gelirken o günkü ozanların (Mahzuni, Feyzullah Çınar, Aşık Daimi, Nesimi Çimen vb.) plaklarını getirirdi. Mazlumi bu plakları dinler, onları ezberler, soba maşasını saz gibi tutarak bunları söylerdi. Yine o yıllarda ilk şiirlerini yazmaya da başladı. Maraşlı Mahrumi Baba 1969-70'li yıllarda Mazlumi mahlasını verdi. Böylece kendisini usta-çırak ilişkisi içinde buldu. Şiirlerinin çoğu o dönemin Dergi ve Antolojilerinde yayımlandı. Ozanlığının yanı sıra öykü yazmayı da deneyen Ballıktaş, Cumhuriyet Gazetesi Yunus Nadi öykü yarışmasına katıldı.

“Vuranlar da Belli Vurduranlar da” adlı ilk şiir kitabını kendi olanaklarıyla bastırarak okuyucularla buluşturdu. Daha sonra kendi şiirlerini v e Divriği’de yaşamış (ancak birçok eserleri okuyucuya sunulmamış) ozanların şiirlerini kapsayan bir Antoloji hazırladı.

1999 yılında ozan arkadaşlarıyla birlikte kurdukları THT (Tüm Halk Ozanları Kültür ve Dayanışma Topluluğu) adlı derneğin ilk genel başkanı oldu ve bu görevini ilk genel kurula kadar sürdürdü.

Mazlumi deyişlerinde herkesi ilgilendirecek konulara, toplumsal olaylara ağırlık vermiş; yalın, duru bir dil kullanmıştır. Bu yüzden şiirlerinde okuyanların kolay anlayacağı, çabuk etkileneceği bir akıcılık vardır.

Bu güne kadar yayımlananların dışında, 3 kitap olacak kadar şiiri bulunan ozanımız şu anda Ankara’da yaşamakta ve bir kamu kuruluşunda yöneticilik yapmaktadır.

GİZLİYİM

Beni başka yerde araman sakın
Ben benim içimde varda gizliyim
Bana benden uzak değil çok yakın
Benimle bir olan yarda gizliyim

Benim bu evrenin gerçek sahibi
Yunusla yurt bana deryanın dibi
Hallaç-ı Mansur'un vardığı gibi
Enel-Hak denilen yerde gizliyim

El açmam medet ummam havadan
Benden uzak değil bende yaradan
Seyyid Nesimi'yle aynı davadan
Derisi yüzülen yerde gizliyim

Der Mazlumi yol içinde yol gerek
Hakla bir olmak mı en büyük erek
Pir Sultan Abdal la ya şah diyerek
Hınzırın kurduğu darda gizliyim